مرا محکوم کرده اند و من هر شب در خواب چوبه اعدامی می بینم .

طناب اعدام کلفت تر از آن است که فکرش را می کردم .

بهتر است که از خواب بیدار شوم آخر این چیزها آمد و نیامد دارد .

من هم که شانس ندارم ، یک دفعه می بینی در همان خواب اعدامم کردند و چون

بیداران حضور ندارد هزاران فکر می کنند که علت مرگش چه بوده است.

آن هم بدون نوشتن وصیت نامه برای ورثه ای که وجود ندارد .

مانده ام با این همه مال و ثروت چه کنم که پدرم بدون هیچ شرط و شروطی برایم

گذاشت و رفت .

بهتر است که آن را خرج شبهایم کنم که خوابهای خوب ببینم .

آخر این روزها برای دیدن خواب های خوب هم باید پول خرج کرد

باز چشمم به این ساعت خورد که با این که پولش را خودم داده ام تا او را در اطاقم

نصب کنم ، ولی باز هم بدون اجازه من تکان می خورد و همین طور به جلو می

خزد بدون این که کمی هم فکر من باشد .

از او می پرسم نمی شود گاهی هم در خیال من دنده عقب بروی .

می گوید راه رفته را باید رفت ، او بار ها می گوید و من نیز تنها شنونده او هستم .

و بدون هیچ فکری بر تکرار های او می گویم آخر بی انصاف کمی به ایست ، و

باز دوباره حرکت کن می گوید ایستادن در مراممان نیست .

خوب به درک هر چه دوست داری برو ، ببینم آخرش به کجا می رسی .

امیدوارم که طلای مسابقات مرگ را برای رسیدن به آن دنیا بر گردنت ببینم .

دیگر دست پا زدن در این دنیا  فایده ای ندارد آنها حکمشان را اجرا خواهند کرد.

بهتر است به سیگارم یک پک دیگر بزنم .